ಚಿನ್ನಿಯಂಪಾಳ್ಯಂ: ಹುತಾತ್ಮರಾದ ನಾಲ್ವರು ಯುವ ಹೋರಾಟಗಾರರು

ಕಾರ್ಮಿಕರು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಇಂದಿನ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಬಂಡವಾಳಗಾರರು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲ, ಪ್ರಭುತ್ವ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಮೇಲಿನ ಕನಿಕರದಿಂದ ಇಂತಹ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಪರವಾದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಹಲವರ ಹೋರಾಟ, ತ್ಯಾಗ, ಬಲಿದಾನ, ಚೆಲ್ಲಿದ ರಕ್ತದಿಂದ ಈ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ದೊರಕಿವೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ, ಕೆಂಪು ಧ್ವಜ ಚಳವಳಿಯು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿನ ಟ್ರೇಡ್ ಯೂನಿಯನ್ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಲಿಂಗ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಸಮಾನತೆಯ ವಿರುದ್ಧವೂ ಪ್ರಬಲ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿತು. ಇಂತಹ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಹುತಾತ್ಮರಾದ ಚಿನ್ನಿಯಂಪಾಳ್ಯದ ಹುತಾತ್ಮರ ಬಲಿದಾನ ನಮಗೆ ಸದಾ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಅದು ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಮಯ. ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕೊಯಮತ್ತೂರು ಹತ್ತಿ ಗಿರಣಿಗಳು ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ತ್ವರಿತಗತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಭಾರಿ ಲಾಭ ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯ. ಲಾಭ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಗಳಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಶೋಷಣೆಯೂ ವಿಪರೀತವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಸಾವಿರಾರು ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಕ್ರೂರ ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರು. ಕಾರ್ಮಿಕರು ದಿನಕ್ಕೆ 14 ರಿಂದ 15 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು. ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳೂ ತೀವ್ರಗೊಂಡವು. ಪ್ರತಿ ಗಿರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲೂ ‘ರೀಲಿಂಗ್’ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಗಳ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ರೌಡಿಗಳನ್ನು ಮೇಸ್ತ್ರಿಗಳಾಗಿ (ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರು) ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮಾಲೀಕರು ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಬರಬೇಕಾದ ವೇತನ ಬಾಕಿಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತಷ್ಟು ಲಾಭ ಗಳಿಸಲು ಮುಂದಾದರು. ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳೂ ತೀವ್ರಗೊಂಡವು. ರಾಮಯ್ಯನ್, ರಂಗಣ್ಣನ್, ವೆಂಕಟಾಚಲಂ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನಯ್ಯನ್ ಎಂಬ ನಾಲ್ವರು ಯುವ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಕಾರ್ಮಿಕರ ಪರವಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುವಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಇದು ದಮನಕಾರಿ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಗಳ ಕಾರ್ಮಿಕರ ನಿರಂತರ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಕೊಯಮತ್ತೂರು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿತ್ತು.

ರಂಗಾ ವಿಲಾಸ್ ಗಿರಣಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಮೇಸ್ತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಪೊನ್ನನ್ ಒಬ್ಬರು. ಅವನು ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಲೈಂಗಿಕವಾಗಿ ಕಿರುಕುಳ ಮತ್ತು ಶೋಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ರಾಜಿ ಎಂಬ ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕಳು ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವಷ್ಟು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದಾಳತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದಳು.

ಕೊಯಮತ್ತೂರು ಹತ್ತಿ ಗಿರಣಿಗಳ ಮೂಲ

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉದ್ಯಮಿ ಸ್ಟೇನ್ಸ್ 1888ರಲ್ಲಿ, ಕೊಯಮತ್ತೂರಿನ ಮೊದಲ ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಕೊಯಮತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಜವಳಿ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲಕರ ವಾತಾವರಣ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಸರ್ಕಾರದ ನಿಕಟತೆಯು ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಗಳ ಪ್ರಸರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. 1911 ರಲ್ಲಿ, ರಂಗ ವಿಲಾಸ್ ಒಂದು ಜಿನ್ನಿಂಗ್ ಕಾರ್ಖಾನೆಯಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಇದನ್ನು 1922ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಯಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ, ಕೊಯಮತ್ತೂರು ನೂಲುವ ಮತ್ತು ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಗಳ ಕೇಂದ್ರವಾಯಿತು ಮತ್ತು ‘ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಮ್ಯಾಂಚೆಸ್ಟರ್’ ಎಂದು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಗಿರಣಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಘ

1936ರಲ್ಲಿ ಕೊಯಮತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ ವರ್ಕರ್ಸ್ ಯೂನಿಯನ್ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಗಿರಣಿ ಕಾರ್ಮಿಕರು ತಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು. ಕೆಲಸದ ಅವಧಿ, ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ವೇತನ, ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಸಮಾನ ವೇತನ, ಹೆರಿಗೆ ರಜೆ, ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮುಂತಾದ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು.

ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ನೇತೃತ್ವದ ಆಯೋಗ ರಚನೆ

ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರ್ಕಾರದ ತೀವ್ರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ನಡೆದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತನಿಖೆ ಮಾಡಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ವರದಿ ಮಾಡಲು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ವೆಂಕಟರಾಮಯ್ಯ ನೇತೃತ್ವದ ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಆಯೋಗವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಆಯೋಗದ ಮುಂದೆ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಪರವಾಗಿ ಸಂಘದ ಮುಖಂಡ ಬಿ. ರಾಮಮೂರ್ತಿ ಹಾಜರಾಗಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ವಾದ ಮಂಡಿಸಿದರು. ವೇತನ ಹೆಚ್ಚಳ ಮತ್ತು ಕೆಲಸದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಆಯೋಗವು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿತು. ಈ ವಿಜಯವು ಟ್ರೇಡ್ ಯೂನಿಯನ್ ಚಳವಳಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಾರ್ಮಿಕರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತು.

ಎಲ್ಲ ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಗಳಿಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು

ಇದರ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಟ್ರೇಡ್ ಯೂನಿಯನ್ ಚಳವಳಿ ಕೊಯಮತ್ತೂರಿನ ಎಲ್ಲ ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಗಳಿಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು. ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನೂ ಸಂಘಟಿಸಲಾಯಿತು. ಕೆಂಪು ಧ್ವಜದ ಸಂಘಟನೆಯು ‘ಸಮಾನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ವೇತನ’ಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿತು. ಹೆರಿಗೆಗೆ ಮುನ್ನ ಆರು ವಾರ ಹಾಗೂ ನಂತರ ಆರು ವಾರ ರಜೆ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯೂ ಇತ್ತು. 1935ರಲ್ಲಿ, ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಸರ್ಕಾರವು ಹೆರಿಗೆ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಕಾನೂನು ತಂದಿತಾದರೂ, ಅದನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಗಿರಣಿ ಆಡಳಿತಗಾರರು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ರಾಜಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮಿಲ್ ಆಡಳಿತವು, ಐದು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮಕ್ಕಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುವಂತೆ ವಿವಾಹಿತ ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿತು.

ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಟ

ಗಿರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಸ್ತ್ರಿಗಳಿಂದ ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಇವುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕೆಂಪು ಬಾವುಟ ಸಂಘಗಳು ತೀವ್ರ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದವು. ಮಹಿಳೆಯರು ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಮೇಸ್ತ್ರಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಕೆಲವು ಗಿರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಮೇಸ್ತ್ರಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು. ಎರಡನೆಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಗಾಧವಾದ ಲಾಭವು ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಶೋಷಿಸಲು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸರಣಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಭುಗಿಲೆದ್ದವು.

ಸಂಘಟನೆಯ ನಾಯಕಿ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ

ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಮುಖಂಡರಾದ ರಾಮಮೂರ್ತಿ ಮತ್ತು ಜೀವಾ ನೇರವಾಗಿ ಆಗಮಿಸಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರು. ಇದರಿಂದ ಕುಪಿತಗೊಂಡ ಗಿರಣಿಗಳ ಆಡಳಿತಗಳು, ಪ್ರತಿ ಗಿರಣಿಯಲ್ಲಿ ಟ್ರೇಡ್ ಯೂನಿಯನ್ ಚಳವಳಿಯ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರ ಮೇಲೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು. ಕೆಲಸ ನಿರಾಕರಣೆ, ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವಜಾ ಹೀಗೆ ನಾನಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆಯ ನಾಯಕರೂ ಈ ಪ್ರತೀಕಾರದಿಂದ ಪಾರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ಎಂದರೆ 1944 ರ ಕೊಯಮತ್ತೂರಿನ ರಂಗ ವಿಲಾಸ್ ಮಿಲ್ ಘಟನೆ. ಆ ದುರದೃಷ್ಟಕರ ದಿನದ ಮುಂಜಾನೆ, ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆಯ ನಾಯಕಿ ರಾಜಿ ತನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕುದುರೆ ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮ್ಯಾನೇಜ್‌ಮೆಂಟ್ ಬೆಂಬಲಿತ ನಾಲ್ವರ ಗುಂಪೊಂದು ಅವಳನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿತು. ಅವರು ರಾಜಿಯ ಕೈಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿ ಬಂಡಿಗೆ ತಳ್ಳಿದರು. ಚೀರಾಡದಂತೆ ಅವಳ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದರು. ನಂತರ, ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದು, ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಮೇಸ್ತ್ರಿ ಪೊನ್ನನ್‌ ಸೇರಿದಂತೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿದರು.

ಈ ಭಯಾನಕ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದ ಸಂಘದ ಮುಖಂಡರು ಹಾಗೂ ಚಿನ್ನಿಯಂಪಾಳಯಂನ ರಾಮಯ್ಯನ್, ರಂಗಣ್ಣನ್, ವೆಂಕಟಾಚಲಂ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನೈಯನ್ ಎಂಬ ನಾಲ್ವರು ಯುವ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿ ಅಪರಾಧಿ ಪೊನ್ನನ್ ಅನ್ನು ಥಳಿಸಿದರು. ಆಗ ನಡೆದ ಗಲಾಟೆಯಲ್ಲಿ ಜನರ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೋಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದ ಪೊನ್ನನ್ ಅವರನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಿಸಲಾಯಿತು, ಕೆಲ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅವರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದರು.

ಕೊಲೆ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿ ನಾಲ್ವರ ಬಂಧನ

ಜವಳಿ ಟ್ರೇಡ್ ಯೂನಿಯನ್ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಕಾರ್ಮಿಕರ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾಲ್ವರು ಯುವ ಹೋರಾಟಗಾರರ ವಿರುದ್ಧ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಗಿರಣಿ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ, ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಸರ್ಕಾರದ ನೆರವಿನಿಂದ, ಭ್ರಷ್ಟ ಪೊಲೀಸರೊಂದಿಗೆ ಶಾಮೀಲಾಗಿ, ಕೊಲೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಹೊರಿಸಿತು. ಚಿನ್ನಿಯಂಪಾಳಯಂ ಗ್ರಾಮವು ಸೇರುವ ಸಿಂಗಾನಲ್ಲೂರು ಪೊಲೀಸರು, ನಾಲ್ವರು ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಟ್ರೇಡ್ ಯೂನಿಯನ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಮೇಲೆ ಕೊಲೆ ಆರೋಪದಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿಟ್ಟರು.

ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲು ಆದೇಶ

ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಾಮೂಹಿಕ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಅಭೂತಪೂರ್ವ. ನಾಲ್ವರ ಪ್ರಕರಣ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಜೈಲಿನಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಒಡನಾಡಿಗಳ ಜೊತೆ ತಮ್ಮ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಸಾವಿರಾರು ಕಾರ್ಮಿಕರು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವಿಭಜಿತ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಅವರ ಟ್ರೇಡ್ ಯೂನಿಯನ್ ಕೂಡ ಅವರನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು. ಜೈಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲು ಜನಪ್ರಿಯ ಪ್ರಮುಖ ವಕೀಲರು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆದರೂ, ಕೆಳ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಅವರನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಲು ಆದೇಶಿಸಿತು. ಅವರ ಮನವಿಯನ್ನು ಲಂಡನ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಖಾಸಗಿ ಮಂಡಳಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಕೀಲರಾದ ಟಿ.ಎನ್.ಬ್ರಿಟ್ ಅವರು ಕಾರ್ಮಿಕರ ಪರವಾಗಿ ವಾದಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಖಾಸಗಿ ಮಂಡಳಿಯು ನಾಲ್ವರು ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೂ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲು ಆದೇಶಿಸಿತು.

ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಅಪರಾಧ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ ಮೂವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಪ್ರಿವಿ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಅವರಿಗೆ ರಿಯಾಯಿತಿ ನೀಡಿತು. ಆದರೆ, ನಾಲ್ವರು ಹೋರಾಟಗಾರರೂ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಆ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಅವರು ಪ್ರಿವಿ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಗೆ ‘ತಾವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ ಅಥವಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಯುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಕಪೋಲಕಲ್ಪಿತ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರಕರಣ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಿತು. ಮರಣ ದಂಡನೆಯ ಈ ತೀರ್ಪು ಕೊಯಮತ್ತೂರು ಕಾರ್ಮಿಕರಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

‘ನಮ್ಮನ್ನು ಒಂದೇ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತುಹಾಕಿ’

ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪಿನ ನಂತರ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷದ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರಾದ ಪಿ.ರಾಮಮೂರ್ತಿ, ಕೆ.ರಮಣಿ, ಭೂಪತಿ ಜೈಲಿನೊಳಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಗೊಳಗಾಗಿದ್ದ ನಾಲ್ವರು ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಹೋದ ಹಿರಿಯ ಸಂಗಾತಿಗಳು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆದೇಶದಿಂದ ವಿಚಲಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ನೇಣು ಕುಣಿಕೆಯ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದ ನಾಲ್ವರು ಕಾರ್ಮಿಕರು ಅನುಕರಣೀಯ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು. ತಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದವರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿ, ‘ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ ಗೆಲ್ಲುವ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ. ಕಾರ್ಮಿಕರ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿಗೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಂದೇ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತುಹಾಕಿ’ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಅವರು “ಇಂಕ್ವಿಲಾಬ್, ಜಿಂದಾಬಾದ್!” ಮತ್ತು “ಲಾಲ್ ಸಲಾಮ್” ಎಂಬ ಗುಡುಗಿನ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗಿದರು. ಅದು ಕೊಯಮತ್ತೂರು ಕೇಂದ್ರ ಕಾರಾಗೃಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೂಲೆ, ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದ್ವನಿಯಾಗಿ, ಇಡೀ ಕೊಯಮತ್ತೂರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಇಡೀ ಜವಳಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.

ಕ್ರಾಂತಿ ಘೋಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ನೇಣುಗಂಬ ಏರಿದರು

ನಾಲ್ವರು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಹೋರಾಟಗಾರರನ್ನು 1946 ರ ಜನವರಿ 8 ರ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಐದು ಗಂಟೆಗೆ “ಕ್ರಾಂತಿ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ, ವಿಶ್ವದ ಕಾರ್ಮಿಕರೇ ಒಂದಾಗಿ” ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾಲ್ವರು ನೇಣುಗಂಬ ಏರಿದರು. ಇಡೀ ಕೊಯಮತ್ತೂರು ನಗರ ಮತ್ತು ಜವಳಿ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಕಾರ್ಮಿಕ ವೀರರ ಸಾವಿಗೆ ಶೋಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ನಗರವು ಹಿಂದೆಂದೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಭೆಯನ್ನು ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಹಸ್ರ ಸಹಸ್ರ ಕಾರ್ಮಿಕರು ತಮ್ಮ ವಿಮೋಚಕರು ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಗಾರ ಒಡನಾಡಿಗಳ ಶವಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಕೊಯಮತ್ತೂರಿನ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರವಣಿಗೆ ನಡೆಸಿದರು. ನಾಲ್ವರನ್ನೂ ಅವರ ಕೊನೆಯ ಆಸೆಯಂತೆ ಚಿನ್ನಿಯಂಪಳಯಂನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಹೋರಾಟಗಾರರು ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ ಹುತಾತ್ಮರಾದರು. ಅವರ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಜವಳಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಚಳವಳಿ ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಯುವ ಹುತಾತ್ಮರ ತ್ಯಾಗವು ಶೋಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವವರೆಗೂ ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

11 ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕ ಮುಖಂಡರು ಗುಂಡಿಗೆ ಬಲಿಯಾದರು

ಈ ತ್ಯಾಗ ಟ್ರೇಡ್ ಯೂನಿಯನ್ ಚಳವಳಿಗೆ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮಾಲೀಕರು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ಹುತಾತ್ಮರ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ಕಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗ ಹೋರಾಟವನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿತು. ನವೆಂಬರ್ 11, 1946 ರಂದು, ಕೊಯಮತ್ತೂರಿನ ಸ್ಟೇನಸ್ ಮಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮು ಮತ್ತು ಪಪ್ಪಮ್ಮಾಳ್ ಸೇರಿದಂತೆ 11 ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘದ ಮುಖಂಡರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪೋಲೀಸರ ಗುಂಡಿಗೆ ಬಲಿಯಾದರು. ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಅಲೆಗಳ ಫಲವಾಗಿ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕುಗಳೂ ಸಿಕ್ಕಿವೆ. ಇದು ಜವಳಿ ಗಿರಣಿ ಕೆಲಸಗಾರರಿಗೆ ಗೌರವಯುತವಾದ ಜೀವನವನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ, ಕೆಂಪು ಧ್ವಜ ಚಳವಳಿಯು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿನ ಟ್ರೇಡ್ ಯೂನಿಯನ್ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಲಿಂಗ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಸಮಾನತೆಯ ವಿರುದ್ಧವೂ ಪ್ರಬಲ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿತು.

ಹೊಸ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿ

ಆದರೆ, 1990 ರ ದಶಕದ ನಂತರ, ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳು ಹೊಸ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ ಲೂಟಿಯ ಕನಸಿಗೆ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಘಟಿತ ದುಡಿಮೆಯೇ ದೊಡ್ಡ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲಿದೆ ಎಂದುಕೊಂಡರು. ಅವರು ನವ ಉದಾರವಾದಿ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿದರು. ಗಿರಣಿಗಳನ್ನು ಸಣ್ಣ ಘಟಕಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಿದರು. ಈ ಗ್ರಾಮೀಣ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮಹಿಳಾ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ದಕ್ಷಿಣ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ವೇತನದಲ್ಲಿ ಕರೆತಂದು ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿ ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ವಿದೇಶಿ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನೂ ಗುತ್ತಿಗೆ ನೌಕರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಿ ಸ್ವಾಮ್ಯದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗಿರಣಿ ನಿಗಮ (ನ್ಯಾಷನಲ್ ಟೆಕ್ಸ್ ಟೈಲ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್)ಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಕೊಯಮತ್ತೂರಿನ 5 ಗಿರಣಿಗಳು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲು ಬೇಕಾದ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾರ್ಮಿಕ ಶೋಷಣೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಜವಳಿ ಗಿರಣಿಗಳು ಇಂದು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಕಚ್ಚಾವಸ್ತು ಹತ್ತಿಯ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿನ ಏರಿಳಿತ, ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಭಾರಿ ತೆರಿಗೆ, ಹಣದುಬ್ಬರ ಏರಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ದೊಡ್ಡ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಕಂಪನಿಗಳ ಪರವಾಗಿರುವ ನಿಲುವುಗಳಿಂದ ಜವಳಿ ಉದ್ಯಮವು ತೀವ್ರ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದೆ. ರಿಲಯನ್ಸ್, ಬಿರ್ಲಾ, ಟಾಟಾದಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಕಂಪನಿಗಳು ಇಂದು ಜವಳಿ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಿವೆ. ಸಣ್ಣ ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಮಳಿಗೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದು ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಎದುರಾದಾಗ ಹತ್ತಾರು ಸಾವಿರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಎದುರಿಸುವ ಸಂಘಟಿತ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ.

ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಯ ಭಾಗವಾದ ಆಧುನಿಕ ಉದಾರವಾದವು ತನ್ನ ಅಂತರ್ಗತ ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಉತ್ಪಾದಕರನ್ನು ನುಂಗಿಹಾಕಲು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ. ಈ ನೀತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಉತ್ಪಾದಕರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ನವ ಉದಾರವಾದಿ ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ರಾಜಿಯಿಲ್ಲದ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಇಂತಹ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಹುತಾತ್ಮರಾದ ಚಿನ್ನಿಯಂಪಾಳ್ಯದ ಹುತಾತ್ಮರ ಬಲಿದಾನ ನಮಗೆ ಸದಾ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.